نمازنماز در زمان جنگ به صورت مخصوصى خوانده مى شود كه «نماز خوف» نام دارد و خداوند در آیات زیر به آن اشاره مى فرماید:
    1. (فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالاً أَوْ رُكْبَانًا فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ )[553]; و اگر ]به خاطر جنگ، یا خطر دیگرى [بترسید، ]نماز را[ در حال پیاده یا سواره انجام دهید، امّا زمانى كه امنیت خود را باز یافتید، خدا را یاد كنید ]=نماز را به صورت معمولى بخوانید![; همان گونه كه خداوند، چیزهایى را كه نمى دانستید، به شما تعلیم داد.
    2. (وَإِذَا كُنتَ فِیهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَوةَ فَلْتَقُمْ طَـآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْیَأْخُذُواْ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا...)[1]; و هنگامى كه در میان آنها باشى و ]در میدان جنگ براى آنها نماز برپا كنى[ باید دسته اى از آنها با تو ]به نماز [برخیزند و باید سلاح هاى خود را با خود برگیرند و هنگامى كه سجده كردند ]و نماز را به پایان رسانیدند[... .


-----------------------------
[1]. بقره، آیه239.
[2]. نساء، آیه102.