نمازخیر ، زیرا یكى از واجبات نماز «ذكر» است . «ذكر» همان عبارت ها ، جمله ها ، كلمات و حروف خاصى است كه در جاى جاى نماز باید ادا شود و این امر بدون تكان دادن زبان و لب ها محقق نمى شود . 




بلكه اگر كسى استثناءً لال است احكام ویژه خود را دارد ; مثلاً با اشاره باید نماز بخواند و... .
خداوند متعال مى فرماید: (لاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَ لاَ تُخَافِتْ بِهَا)[1] ; نمازت را با آواز بلند مخوان و بسیار آهسته اش مكن .
بر مرد واجب است حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند بخواند و بر مرد و زن واجب است حمد و سوره نماز ظهر و عصر (و هم چنین تسبیحات اربعه) را آهسته بخوانند . [2]
از مجموع آیه فوق و فتواى فقهاى بزرگ استفاده مى شود كه نماز باید خوانده شود و تمامى حروف از مخارج خودش ادا شود . بنابراین چون نمى توان بدون حركت زبان و لب ها حروف و كلمات را ادا كرد نماز خواندن به این شكل یا از ته دل باطل است . [3]



-------------------------------------------------------------------------------
[1]. اسراء، آیه110.
[2]. امام خمینى، توضیح المسائل، مسئله 992 و 1007.
[3]. ر.ك: امام خمینى، تحریرالوسیله، ج1، ص166، مسئله 11.